نمی دانم آیا شما از آن‌هایی هستید که هر چند وقت یکبار مروری بر گذشته‌شان می‌کنند یا نه؟ مقصودم آنهایی هستند که کارنامه اعمال خود را ارزیابی می‌کنند و دنبال اصلاح امور و رفتار خود هستند.
شما معمولاً چه شاخص‌هایی را برای ارزیابی‌تان بکار می‌برید؟ آیا رفتارتان در قبال محیط اطراف را نیز تا بحال ارزیابی کرده‌اید؟ اصلاً محیط زیست و منابع طبیعی چقدر برای شما مهم است؟
شاخص‌های شما هر چه باشد می‌تواند در دو دسته حق الناس و حق‌الله قرار بگیرد. ساده و روشن می گویم که هر گونه اثر مثبت یا منفی شما بر منابع طبیعی و محیط زندگی‌تان، بر زندگی دنیوی و اخروی شما تأثیر می‌گذارد. آب و خاک و درخت و بوته و . . . را چه جزئی از اموال عمومی(ملی) تلقی کنید و چه جزئی از انفال، این را بدانید که تأثیر منفی شما بر آنها، پیامدهای گاه جبران‌ناپذیری بر زندگی سایرین دارد و آگاهانه یا نابخردانه هم در حوزه حق‌الناس بدهکار شده‌اید و احتمال زیاد خود نیز از تبعات رفتارتان بی‌نصیب نخواهید بود. از طرفی منابع طبیعی همگی عطیه الهی است و برای هر گونه استفاده نادرست و اسراف و تبذیر در این زمینه باید پاسخگوی درگاه الهی باشیم.
بنابراین علاوه بر زندگی روزمره و شخصی خود بایست در زندگی حرفه‌ای نیز مراقب رفتار خود در قبال طبیعت باشیم.
بنابراین بنده که در سازمان متولی این امر یعنی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور مشغول هستم باید مراقب باشم که تصمیم یا گامی در جهت تخریب این منابع محدود بر ندارم و همواره در صدد حفاظت و افزایش کیفیت آن باشم. اما شما اگر در وزارتخانه یا ارگان دیگری مشغول هستیدارزیابی کنید که در تصمیم‌گیری‌ها و برنامه‌های اجرایی عامل تخریب منابع طبیعی بوده‌اید یا ارتقاء آن؟ اگر در سطوح مختلف تصمیم‌گیری یا قانونگذاری اعم از مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر و روستا و امثالهم مشغول هستید مراقب باشید که تصمیم‌ها و قوانین مصوبتان آثار منفی برای این منابع نداشته باشد و همواره ناظرینی دلسوز برای این خاک و بوم باشید. اگر هم در بخش خصوصی فعال هستید همواره از خود بپرسید آیا به قیمت هدر دادن و تخریب منابع طبیعی منفعت کسب کرده‌اید یا نه؟
جدای از همه این‌ها به خاطر داشته باشید که شما وظیفه دارید در حوزه منابع طبیعی و حفاظت از این منابع هم امر به معروف و نهی از منکر کنید. ان‌شاءالله
http://www.frw.org.ir